دیستروفی عضلانی
نام گروهی از بیماری ها است که مشخصه مشترک آنها ضعیف شدن فیبرهای عضلات بدن است. در این بیماریها هم عضلات
ارادی اندام ها و هم عضلات غیر ارادی مانند عضله قلب یا روده ها ممکن است خراب و ضعیف شوند. این بیماری ها ارثی هستند یعنی از والدین به فرزند منتقل میشوند و همچنین پیشرونده هستند یعنی علائم آنها به مرور زمان بیشتر میشود دو
نوع شایعتر این بیماریها یکی بیماری دوشن و دیگری بیماری بکر است. هر دو این بیماریها اغلب  در پسران اتفاق میفتد و ژن آن
معمولا مادرزادی است که ژن بیماری را حمل میکند ولی خودش علامتی ندارد به پسرش منتقل میشود.enheraf soton fagharat
دیستروفی عضلانی دوشن

Duchenne Muscular Dystrophy
در این بیماری عضلات لگن و ران و بازو ضعیف میشوند. علائم بیماری در سنین یک سالگی پدیدار میشوند. این علائم عبارتند از
مراحل بلند شدن از زمین در کودک مبتلا به بیماری دوشن، بچه دیر راه میفتد و وقتی هم که راه میفتد میلنگد ( راه رفتن بچه شبیه به اردک است یعنی با هر قدم تنه اش به یک سمت خم میشود ). دویدن و پریدن برای بچه مشکل است،زیاد زمین میخورد و بالا رفتن از پله برایش مشکل است وقتی نشسته است بلند شدن سر پا برایش مشکل است و به طریقه
خاصی بلند میشود. اول چهار دست و پا قرار میگیرند، پاها را لاماک از هم باز کرده و باسن را بلند میکنند و سپس از دستانشان کمک میگیرند.زود خسته میشود عضلات ساق پای بیمار خیلی بزرگ میشوند و ممکن است روی پنجه پا راه برود.
این عضلات فقط ظاهر بزرگ دارند و در حقیقت بافت فیبرو و چربی جایب افت عضلانی را گرفته و حجم آنرا زیاد میکند ممکن است کمی عقب ماندگی ذهنی داشته باشند.
بزرگ شدن عضلات پشت ساق در بیماری دوشن
بسیاری از این بچه ها در سنین نوجوانی و شاید حتی قبل از آن توانایی راه رفتن را از دست داده و از ویلچر استفاده میکنند.
بتدریج براثر ضعیف شدن عضلات کمر و تنه ممکن است بیمار دچار انحراف ستون مهره بصورت اسکولیوز شود.با پیشرفت بیماری بتدریج عضلات قلب و عضلات تنفسی بیمار هم ضعیف شده و همین ضعف میتواند موجب فوت کودک شودdarman enheraf soton fagharat
دیستروفی عضلانی بکر
Becker Muscular Dystrophy
این بیماری در واقع یک فرم خفیف دوشن است و علائم شبیه آن ولی با شدت کمتر دارد. سرعت پیشرفت بیماری هم از دوشن
کمتر است. در سنین سی سالگی به بالا نیاز به ویلچر پیدا میکنند پزشک معالج بعد از صحبت با بیمار و والدین او در مورد مشکلات آنها و علائم بیماری، بیمار را معاینه میکند.آزمایش خون و بررسی آنزیم ها ( بررسی سطح آلدولاز خون)، انجام الکترومیوگرافی یا نوار عضله و بررسی های ژنتیکی به تشخیص بیماری کمک میکند.ممکن است برای تشخیص قطعی بیماری نیاز به انجام بیوپسی یا نمونه برداری از عضله باشد.
درمان دیستروفی عضله
این بیماری درمان ندارد.علت عمده بیماری ضعف پیشرونده عضلات است.تاکنون هیچ راهی برای جلوگیری از تخریب و ضعف عضلات پیدا نشده استولی پزشک معالج با انجام اقداماتی میتواند مشکلات بیمار را تا حدودی کم کند.
مهمترین اقدامات عبارتند از :فیزیوتراپی مهمترین کمک فیزیوتراپ به بیمار آموزش و انجام دادن نرمش های مخصوصی برای کشش عضلات و افزایش قابلیت حرکت و نرمی مفاصل بخصوص مفصل مچ پا است.
ممکن است استفاده از بریس های خاصی برای حمایت از مچ پا یا زانو به بیمار کمک کند تا بهتر راه برود
دارو: گاهی پزشک ارتوپد از داروهای کورتیکوستروئیدی استفاده میکند. البته باید متوجه خطرات استفاده از این داروها بخصوص در بچه ها بود ابزار های کمکی ممکن است استفاده از عصا، واکر یا ویلچر به بیمار کمک کند تا بهتر جابجا شود.
با انجام تغییراتی در محیط خانه میتوان زندگی را برای این افراد تا حدودی راحتتر کرد100723-N-7214P-020 SAN DIEGO (July 23, 2010) Machinist's Mate Fireman George F. Avinger practices cone drills during physical therapy in the Comprehensive Combat and Complex Casualty Care facility at Naval Medical Center San Diego with physical therapist assistant Kristin Valente. Avinger lost his right leg during a motor vehicle accident in Oct. 2009 while stationed at Naval Base Guam. He has been receiving care at NMCSD since Nov. 2009. (U.S. Navy photo by Mass Communication Specialist 1st Class Anastasia Puscian/Released)

جراحی: گاهی اوقات پزشک ارتوپد میتواند با انجام جراحی هایی روی تاندونها، حرکت مفاصل را بهتر کند.
در صورت ایجاد تغییر شکل اکواینوس در مچ پا ( به پایین آمدن مچ پا) ممکن است بیمار نیاز به عمل جراحی بلند کردن تاندون
آشیل داشته باشد.در صورت ایجاد اسکولیوز، جراحی آن میتواند نشستن بیمار را بهتر کرده، درد کمر را کاهش داده و موجب شود بیمار بهتر تنفس کند.وقتی قوس جانبی ستون مهره از 20 درجه بیشتر میشود این جراحی به بیمار پیشنهاد میشود. در حین جراحی پزشک ارتوپد ستون مهره ها را صاف کرده و مهره ها را بوسیله میله های فلزی در همان حالت نگه میدارد و مهره ها را به هم جوش میدهد